18.11.2019 12:09

Агроном Леонид Давиденок знает поля, как свой огород

 "Для мяне няма больш прыгожага відовішча за ўзаранае поле, якое гатова прыняць насенне. Альбо ўжо засеянае, калі да гарызонту цягнуцца роўныя радкі, калі з нецярпеннем чакаеш, хвалюешся: ці дружныя будуць усходы. Ведаеце, калі жыта толькі абыходзіць, яно чырвонага колеру, потым пачынае зелянець. Колькі трэба працы і клопату, каб яно стала залатым. Калі наліваецца колас, калі надвор’е спрыяе – душа радуецца…"

У якасці ілюстрацыі. У якасці ілюстрацыі.

Згадзіцеся, так паэтычна расказваць пра няпростую работу агранома можа чалавек, які яе вельмі любіць і атрымлівае ад яе задавальненне. Галоўны аграном ААТ «Хоўхлава» Леанід Давідзёнак менавіта з такой слаўнай кагорты.

Сёлета ўраджай збожжавых у ААТ «Хоўхлава» стаў сапраўды залатым для гаспадаркі на чале са старшынёй Андрэем Стадубам: па выніках жніва яна заняла першае месца ў вобласці. Ураджайнасць тут склала 56,5 цэнтнера з гектара, намалот у бункернай вазе — 4266 тон, выхад збожжа на адзін бала-гектар — 259 кілаграмаў.

За высокімі паказчыкамі – напружаная праца ўсяго калектыву. Нельга не парадавацца і за Леаніда Давідзёнка, які прызнаны лепшым галоўным аграномам сталічнай вобласці. На абласным фестывалі-кірмашы працаўнікоў вёскі «Дажынкі-2019» у Барысаве старшыня Мінскага аблвыканкама Анатолій Ісачанка ўручыў Леаніду Мечыслававічу дыплом за першае месца. Сваю радасць перадавік раздзяліў з жонкай Валянцінай Ігараўнай, галоўным эканамістам гаспадаркі. Сёлета ўпершыню на «Дажынкі» запрасілі не толькі пераможцаў, але і іх жонак.

Усе палі ведае, як свой агарод

33 гады Леанід Мечыслававіч шчыруе на хлебнай ніве. Пасля Мар’інагорскага сельскагаспадарчага тэхнікума пачынаў брыгадзірам у родным саўгасе «Падбярэззе» на Валожыншчыне. Набіраўся вопыту ў вядомага на ўсю краіну брыгадзіра Героя Сацыялістычнай Працы Зоі Задора, з якой і цяпер падтрымлівае сувязі.

— Галоўнае, чаму я навучыўся ў Зоі Макараўны, дык гэта адказнасці, зацікаўленасці і ўменню наладжваць шчырыя адносіны з людзьмі, паважаць і цаніць іх, — з удзячнасцю гаворыць мой субяседнік, які ўжо ў старэйшых класах школы ўпэўнена адчуваў сябе за плугам, умеў «на зуб» вызначаць спеласць збожжа.

— Яно само падказвае, гатова ці не, — з усмешкай гаворыць мой субяседнік. – Зярняты жыта «шчоўкаюць», нібы раскрываюцца. А спелая пшаніца на смак прыемная, клейкая, люблю яе пажаваць…

Яшчэ ў час работы ў «Падбярэззі» Давідзёнак завочна закончыў Гродзенскі сельгасінстытут. Сапраўднай школай жыцця стала і служба ў арміі: з мая па верасень 1986 года ён у складзе войскаў радыяцыйна-хімічнай разведкі выконваў воінскі абавязак у чарнобыльскай зоне, мае пасведчанне ліквідатара.

Самыя блізкія жанчыны Леаніда Мечыслававіча: жонка Валянціна Ігараўна і матуля Лідзія Паўлаўна.

Дваццаць тры гады Леанід Мечыслававіч працуе ў ААТ «Хоўхлава». З цеплынёй прыгадвае былога старшыню Міхаіла Губскага, агранома па адукацыі, у якога шмат чаму навучыўся. Давідзёнак прыйшоў у гаспадарку перад пасяўной 1996-га, а ў жніўні збіраў свой першы ўраджай. Быў ён далёка не такі высокі, як цяпер.

— Няпростым быў канец дзевяностых – пачатак двухтысячных: не хапала паліва, запчастак, угнаенняў. У такіх умовах стараліся хаця б засеяць землі, каб не пуставалі.
Але пакрысе сталі на ногі, у апошнія гады ўраджаі радуюць, хаця землі ў нас бедныя – пясчаныя, супясчаныя, з невысокім балам урадлівасці.

У гаспадарцы 1833 гектары ворыўнай глебы, і ўсе палі галоўны аграном ведае, як свой агарод.

— У чым сакрэт сёлетняга поспеху? – не магла не пацікавіцца ў пераможцы.
— Гэта плён працы многіх спецыялістаў нашай гаспадаркі на чале з яе вопытным старшынёй Андрэем Стадубам, — гаворыць Леанід Мечыслававіч. — Стараліся, як і штогод, захоўвалі тэхналагічны ланцуг. Рабілі стаўку на яравы ячмень, азімую пшаніцу. Своечасова ўносілі ўгнаенні, мікра- і макраэлементы, і яны далі аддачу. І надвор’е паспрыяла: дожджыкі праходзілі, вільготнасці хапала. У выніку да мінулагодняга ўраджаю дадалі паўтары тысячы тон збожжа.

Галоўны аграном з вялікай павагай расказвае пра вопытных механізатараў гаспадаркі. Камбайнавы экіпаж Сяргея Бабра і Васілія Бабровіча намалаціў 2457 тон збожжа і заняў першае месца ў раёне. На адвозцы збожжа вызначыліся вадзіцелі Аляксандр Бараноўскі і Аляксандр Якубовіч. Адказна ставяцца да сваёй працы трактарысты Дзмітрый Малькевіч, Аляксандр Нявера, Сяргей Артынскі, Уладзімір Магала.

Як і большасць спецыялістаў, Леанід Мечыслававіч не можа сабе дазволіць пайсці ў водпуск вясной ці летам, у час пасяўной, нарыхтоўкі кармоў і жніва даводзіцца працаваць і ў выхадныя. Такая спецыфіка сельскагаспадарчай працы. Мой субяседнік прызнаецца, што найлепшы для яго адпачынак – магчымасць пабыць дома, спакойна нешта падладзіць, падрамантаваць. Любіць паляванне, але, як сам гаворыць, не дзеля здабычы, а дзеля самога працэсу. Лес яго вабіў з дзяцінства, у школе нават хацеў быць лесніком.

А што ў сваім агародзе?

Аб гэтым не магла не пацікавіцца ў галоўнага агранома. «Шавец без ботаў» — гэта не пра Леаніда Мечыслававіча. Участак ля дома Давідзёнкаў (яго ў свой час ім выдзеліла гаспадарка) – нібы батанічны сад у мініяцюры. Акрамя традыцыйных культур гаспадары вырошчваюць грэцкі арэх і фундук, журавіны і буякі (голубику), выспявалі ў іх і кавуны, дыні, персікі.

— Хочацца ўсяго патроху пасадзіць, паэксперыментаваць, — гаворыць гаспадар.

Упрыгожваюць іх сядзібу дэкаратыўныя кусты, летам яна патанае ў кветках. Радуе вока штучны вадаём, дарожкі, выкладзеныя каменьчыкамі. Адчуваецца, што ўсё зроблена па-гаспадарску адмыслова, з любоўю. Расказваюць, што да дома падведзены прыродны газ, правялі мясцовую каналізацыю.

Летась было 20 гадоў, як Валянціна і Леанід пажаніліся. Для Валянціны Хоўхлава – родная вёска, яе бацькі працавалі настаўнікамі ў школе. Пасля Горацкай сельгасакадэміі яна вярнулася ў родную гаспадарку. Не ўтойвае, што, як і большасць вясковай моладзі, марыла жыць у горадзе, аднак жыццё ўнесла свае карэктывы. Калі была другакурсніцай, заўчасна памёр бацька, шкада было пакідаць матулю. Да таго ж паступала па накіраванні гаспадаркі. Першая яе пасада – бухгалтар па раслінаводстве. Часта даводзілася звяраць лічбы, складаць планы з маладым аграномам Леанідам… І самі не заўважылі, як спланавалі будучае жыццё.

— Галоўны аграном і галоўны эканаміст… А хто ў сям’і галоўны? – пацікавілася ў мужа і жонкі.

Яны пазнаёміліся на рабоце больш за дваццаць гадоў таму.

Але яны толькі заўсміхаліся: за дваццаць з «хвосцікам» гадоў навучыліся вырашаць праблемы разам, разумець і ўступаць адзін аднаму. Яны выгадавалі дзвюх цудоўных дачок: Дар’я працуе настаўніцай фізічнай культуры ў Мінскім абласным ліцэі, у яе гадуецца сынок – трохгадовы Рома, радасць і ўцеха бабулі з дзядулем. Малодшая дачка Надзея – будучы эканаміст у сферы турызму, вучыцца ў Баранавіцкім дзяржаўным універсітэце.

У Хоўхлаве пад адным дахам дружна жывуць матуля Валянціны Таіса Антонаўна Вяль, бацькі Леаніда Лідзія Паўлаўна і Мечыслаў Іосіфавіч Давідзёнкі, якія пераехалі сюды з вёскі Дуды з Валожыншчыны. Прыемна, што яны пастаянна выпісваюць нашу газету, цікавяцца навінамі раёна і кожны нумар чакаюць з нецярпеннем.

Хочацца спадзявацца, яны рады будуць убачыць на старонках «МГ» матэрыял пра сваіх дзяцей, якімі нельга не ганарыцца. Працавітыя, разумныя, гаспадарлівыя, неабыякавыя – менавіта на такіх людзях і трымаецца наша сельская гаспадарка, наша беларуская вёска.

Анжаліка КРУПЯНЬКОВА.

Фота: АЎТАР, архіў СЯМ’І ДАВІДЗЁНКАЎ.

 

Прочитано 86 раз Последнее изменение 18.11.2019 12:09
Анжаліка Крупянькова

Этот адрес электронной почты защищён от спам-ботов. У вас должен быть включен JavaScript для просмотра.

Добавить комментарий


Защитный код
Обновить